مهاجرانی:توسل به خشونت، آغاز شمارش معکوس

شبکه جنبش راه سبز(جرس): سید عطاالله مهاجرانی اولین وزیر ارشاد دولت اصلاحات، دیشب طی سخنانی پیرامون «قیام عاشورا»، یکی از ایرادات وارده بر سیستم حکومتی یزید در زمان امام حسین را،«حاکمیت جو پلیسی»، بازداشت مردم «به گمان»، و حذف و قتل مخالفان «با تهمت» اعلام کرد.   به گزارش خبرنگار جرس از لندن، در برنامه ای که شامگاه تاسوعا به همت انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی مقیم بریتانیا در کانون توحید لندن و تحت عنوان «عاشورا، عدالت، آزادی» برگزار شد، دکتر مهاجرانی در تحلیلی تاریخی پیرامون قیام عاشورا و شهادت سیدالشهدا، به اهمیت کیفی عنصر زمان و سوگندی که خداوند در قرآن به «عصر» خورده پرداخت.

دکتر مهاجرانی در تحلیل رفتار و مَنِش اجتماعی سیدالشهدا نیز، ابتدائا به بحث شناسایی هویت انسانی و نسبت انسان با طبیعت، جامعه و خداوند پرداخت و یکی از نکات با اهمیت رفتار اجتماعی حسین (ع) را، «پایبندی و تغییرناپذیری عهد او با خداوند» دانست و خاطرنشان کرد "وی برای وفاداری به عهدش با خداوند، تردیدی به خود راه نداد و عذر نیاورد."

مهاجرانی همچنین به بعضی از اشکالاتی که حسین (ع) متوجه یزید نموده بود اشاره کرد و «دستگیری مردم به گمان» و «حذف مخالفان و منتقدان با تهمت» را، از جمله خصوصیات آن حکومت ذکر کرد. وی همزمان به نوع رفتار مهرآمیز و شفقت بار امام حسین با مخالفان خود اشاره نمود و خاطرنشان ساخت "نگاه حسین بن علی و تاسوعا و عاشورا نگاهی مبتنی بر کینه و عقده نبود، اما می توان برخورد خشن و سرکوب مخالف به هر طریق ممکن را،  در سیستم سلطانی ایجاد شده توسط یزید مشاهده کرد."

این استاد تاریخ در ادامه بحث، یکی از تفاوت های دیدگاه حسین(ع) با یزید را، «قرار دادن عدالت و آزادی در یک کفّه ترازو و قدرت و حاکمیت در کفّه دیگر» توسط حسین و تاکید بر تعادل آن دو کفه دانست و خاطرنشان ساخت "آنچه مشخص شد این بود که برای حسین عدالت اصل بود و نه قدرت." مهاجرانی در همین جا به دیدگاه قدرت طلبانها ای که "امروز در برخی حاکمان کشور نمود دارد" اشاره کرد که "معتقدند برای بقا در قدرت می توان آدم کشت و به خشونت هم متوسل شد."  دکتر مهاجرانی سپس به زاویه ای دیگر از حکومت سلطانی آن دوره اشاره کرد که "امامان جمعه در تریبون های خود مکررا تاکید می کردند سخنان حاکم از طرف خداوند است و دشمنان وی نیز دشمن خدا محسوب می شوند." وی شباهت های تاریخی را چنین ارزیابی کرد "اکنون نیز در جامعه ما بازداشت ها به گمانی صورت می گیرد و حذف انسانها با وارد آوردن تهمتی انجام می پذیرد. با باتوم بر سر زنان و دختران و جوانان و معترضین زدن، همان نمود بی عدالتی است و دستگیری و در بازداشت طولانی نگاه داشتن افرادی مانند بهزاد نبوی و دیگر فعالین نیز، عین ستم است." 

مهاجرانی همچنین به ماجرای بازداشتگاه مخوف کهریزک و حمله به کوی دانشگاه اشاره کرد و گفت "وقتی چنین مواردی می بینیم و مسیر پرونده ها را دنبال می کنیم، متوجه همان بیعدالتی که اشاره رفت، خواهیم شد. چگونه در مکتبی که کتک زدن حیوان در آن منع شده و مجازات دارد، جوانی را فقط بدلیل اعتراض برای حقّ قانونی خود، می گیرند و می زنند و می کشند."

وی همچنین به سیره و شَرَف رفتاری آیت الله العظمی حسینعلی منتظری، پدر معنوی جنبش سبز اشاره کرد و وی را انسانی دانست که "در عهد خود با خدا ثابت قدم ماند و در همین مسیر، رنج و شکنجه و سختی دید و هزینه های بسیار داد."

دکتر مهاجرانی سپس بر این نکته تاکید ورزید که ملاکِ حق انسان ها نیستند، بلکه این حق است که ملاک واقعی همه چیز می باشد. وی به این سخن علی (ی) نیز که گفته بود "اگر من هم خطا کردم به من گوشزد کنید"، اشاره کرد و خاطرنشان ساخت "آنطور نیست که رهبر مصون از خطا باشد و ادعا کند آنچه می گوید حق است."  وی همچنین خطاب به حاکمیت خاطرنشان کرد "شما نمی توانید ادعا کنید حق هستید، وقتی اینگونه گروه گروه افراد را در زندان نگاه می دارید و مورد ضرب و شتم و اهانت قرار می دهید." مهاجرانی هشدار داد "کاری نکنید که در آینده در حسرت باقی بمانید، چرا که اکنون صدای مردم در خیابانها شنیده می شود و اگر آنرا نشنویم، در آینده دچار حسرت خواهیم شد." وی در همین زمینه خاطرنشان کرد "یک حکومت وقتی دچار مشکل می شود که گوشش چیزی را که می خواهد می شنود و چشمهایش چیزهایی را که می پسندد می بیند و برای حکومت کردن نیز، فقط نیروی قهریه و نظامی بکار می بندد." مهاجرانی در همین زمینه، آغاز به خشونت توسط حکومت را، "آغاز شمارش معکوس برای پایان آن حکومت" ذکر کرد و میزان موفقیت سرکوب و «توسل به مشت قوی» را، بسیار کوتاه مدت دانست.

وزیر اسبق ارشاد در دولت محمد خاتمی، در بخش پرسش و پاسخ انتهای جلسه، در جواب سوال یکی از شرکت کنندگان پیرامون اظهارات اخیر آیت الله هاشمی رفسنجانی پیرامون اینکه "اگر مردم ما را نخواستند باید کنار برویم"، اساس حاکمیت در اسلام را، فقط از سوی مردم و نه زور و «تقلب» دانست و منشا قانونی بودن رهبر را نیز فقط رای مردم ذکر کرد.